Bir köpeğin kemik karşısında ilgisiz kaldığını gördünüz mü? Neydi bunu ona yaptıran? Ayşe doğaya bakmayı ve doğadan çıkarımlar yapmayı çok seviyordu. Doğada kendi ortamında yaşayan obez hayvan yoktu. Sabah kalkmak istemeyen bir kuş, uçmak istemeyen bir martı yoktu. Hepsi kendi sistemleri içinde hareket ediyorlardı ama insanlar…

“Anne! Benim böyle kepçem var mı? Nolur alalım, alalım!” Nasıl da sevimli gözlerle bakıyordu. Hayır demek çok zordu bu bakışlara, ama başardı Nihal. “Evet annecim, hem de kaç çeşit kepçen var. Alamayız.” Gerçekten de çok fazla kepçesi vardı. Anneannesine gittiği her gün yeni bir oyuncakla geliyordu Bora. Keyfi yerinde, gözleri ış…

Songül her zaman ki gibi mutfağında oturmuş çayını yudumluyordu. Oğlu Mustafa hışımla eve gelince telaşla yerinden kalktı. Oğlunun bir dediğini ikiletmiyor, onun için her türlü fedakarlığı yapıyordu. Mustafa okuldan gelmiş “Anneeee! Bugün yemekte ne var?” diye sordu. Aldığı cevabı beğenmeyince annesine “Offf ya yine mi ıspan…

6560 adım! Halit Bey, o gün evinden işine giderken hesaplamıştı; tam tamına 6560 adım atmıştı. Yaklaşık 5 km! Hafta içi her gün, sabah akşam, gidiş dönüş 10 km yol yürüyordu. Çoğu zaman halinden memnundu, spor oluyordu. Ama bazen canına tak ediyor, “ Git git nereye kadar, her gün bu kadar da yol yürünür mü canım?!” diye sitem ed…

İnsan doğar ve aldığı ilk nefesle istekleri başlar. Daha küçücük bir bebekken birileri ona yardım eder. Karnı acıkır, gazının çıkması gerekir, altı pislenir, değişir, her an ilgi ister ... Sonra biraz büyür, yürümeye başlar ama o büyüdükçe ona ait ne varsa küçülmeye başlar… “Belki de şu kıyafeti daha bir kere giydi.” denir… İşt…

“Ah, bu şehrin trafiği beni benden alıyor” diye düşündü Lale. İstanbul, denizi ve tarihiyle muhteşem bir şehirdi ama bir o kadar da nazlıydı. İşten çıkınca trafik çok yoğun olur, eve varmak o kadar da kolay olmazdı. Lale’nin bu yürek yakan trafiğe takıldığı günlerden biriydi. Sarı taksinin arkasında ağır ağır ilerlerken “İstanbul’un…