Bugün yine o çok yorucu günlerden biriydi. Bütün işler üst üste gelmişti. Yapılması gereken birçok şey vardı.   Buna rağmen Elif, çoğu işini halledemeden eve geri geldi. Odasına girdiğinde çantasını kenarına bırakıp, hemen koltuğa kıvrıldı. Şimdi yemek yemek, duş almak bile zor geliyordu. Yapılması gereken her şey zihninde dağ gibi …

Ayşe yine düşüncelere dalmışken buldu kendini. Her sabah kafasında bir sürü yapılacak işler sıralaması ile uyanıyor ama günün sonunda çoğunu yapamamış şekilde buluyordu kendini. “Neden?” diye düşündü. Neden? Cevap basitti aslında… Kendi dahil kimseye “Hayır” diyemiyordu. Sanki “hayır” ke…

Büyüdüğü mahallenin dar sokaklarında hızlı hızlı ilerliyordu. Yetişmesi gereken kuaför randevusuna giderken bir yandan da sağda solda gördüğü tanıdıklara selam veriyordu. Doğduğu günden beri bu mahalleden ayrılmamıştı. Mahallenin bir kültürü oluşmuştu. Serpil de o kültürün parçasından ayrılmak istemiyordu. Dışarıdan gelenlerin de …

Ey inkarcı can al ıcılar... İçinizdeki korkuya bakılı rsa... Siz de biliyorsunuz bitiremeyeceginizi asla... RABB ’ lerinin içlerine sekine vermiş olanlara... Bilin ki denirdi Müslüman onlara... Onlar ki RABB ’ ine s ığındığı nda... Gizli ordular gelir yardımı na... Sayı olarak ister 10 ister 100 kat gelin onlara... …

Bir ipucu rica etsem, Joker hakkım var mıydı? Seyirciye sorabilir miyiz? Çok emin değilim ama... Yine de sormak istiyorum. Burası çok farklıymış Evdeyken çok iyiydim.   Herkes katıl dedi. Sen yaparsın tabi ki hepsini. Risk mi almış olurum şimdi? Gerçekten bu soru aslında Tam da benimle ilgili.   Hayalim…

Alarmın sesiyle uyandı Asuman.  Önce telefonu aldı eline. İlk bildirimlere baktı, sonra hemen sosyal medya hesabına girdi. Yavaş yavaş geziniyordu. İlknur bir hikaye paylaşmıştı. Kırmızı giyinmiş, çocukları da kırmızı renkte giydirmiş, eşiyle mutlu aile pozu… Altında da “canım ailem ile hafta sonu kaçamağı” yazıyordu.   Bir sonrak…

Утро каждой ночи…   Лето после каждой зимы… Как и наступление изобилия после сильного недостатка… Воссоединение после долгой тоски… Вместе с днями, проведенными в улыбке, должны быть дни грусти…   Должны быть… Что бы понять… Нужно почувствовать этот голод что бы понять ценность… Или как понять? Наступление ве…

Sabah erkenden kendini sokağa atmıştı Tülin. Etrafına bakmadan, nereye gittiğini bilmeden hızlı hızlı yürüyordu. Dışardan gören, bir yere yetişmeye çalıştığını zannederdi. Hoş Pazar günü bu kadar erken saatte sokak hayvanları dışında da kimse yoktu dışarıda. Bir süre yürüdükten sonra bir köpeğin havlamasıyla irkildi. Tülin’i yaş…

Komşusunun kapısının önüne bıraktığı çöp kovasının üzerindeki not dikkatini çekmişti Emel’in. “Dikkat! Cam kırıkları var!”. Belki yıllardır evde neler   neler   kırıldı. Büyük parçalar çöpe atılır, küçük parçalar makineye çekilirdi. Üzerine hiç böyle bir not yazmak aklına gelmemişti. Ne de güzel bir düşünceydi. Başkasına zarar gelme…

Is   Is there anyone who doesn't know the pain of mother's slippers? "Aahhh! Mom! Please don't hit! Don't hit, okay!" I had done it again, and now I was facing my punishment. I wish I could say I endured proudly the consequences of my mischief, but my screams and tears begging for mercy would reveal my li…

She thought she would have an eternal cry when she buried her face in the pillow. It all seemed like yesterday. Now, as she lay with her face pressed into the pillow, tears streaming down, a heavy lump in her throat, she was actually looking from the recent past to a distant future. Either these were real and she didn't understa…